Loading ...
Coraz częściej kształcimy się, korzystamy ze szkolnych i pozaszkolnych form doskonalenia zawodowego. Wejście do Unii Europejskiej w 2004 r. spowodowało, że wzrosły wymagania prawne dotyczące dostosowania obiektów dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Od lat prowadzona jest kampania na rzecz zniesienia barier architektonicznych. Jak ważny jest to problem wie każdy, kto będąc na wózku stał przed niekończącą się kaskadą schodów, bez możliwości dostania się na ich szczyt.
Wielu zarządców obiektów użyteczności publicznej dba o dostosowanie budynków, ich otoczenia oraz urządzeń dla osób niepełnosprawnych. Modernizacje zmierzają przede wszystkim w kierunku dostosowania podjazdów, zainstalowania wind, odpowiedniej szerokości dróg, wyposażenia łazienek, a także samych stanowisk do nauki bądź pracy. Często takie przebudowy wiążą się z potrzebą sporządzenia indywidualnych projektów dla poszczególnych obiektów, czy też związanego z konkretnym stanowiskiem pracy. Należy zdecydowanie rozróżnić modernizację związaną z dostosowaniem ośrodka kształcenia zawodowego od dostosowania stanowisk pracy. W drugim przypadku przepisy są bardziej wymagające – Kodeks Pracy nakazuje korzystanie z najnowszych osiągnięć technologicznych w celu poprawy warunków pracy. Modernizacja centrów kształcenia ustawicznego dla potrzeb osób niepełnosprawnych, to przede wszystkim zapewnienie odpowiedniego dojścia lub dojazdu do obiektu.
Wymagania prawne dotyczące obiektów budowlanych zawarte są w rozporządzeniu ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 z późn. zm):
a) dojście do wejścia do budynku powinno mieć minimalną szerokość 1,5 m, a co najmniej jedno dojście powinno zapewniać osobom niepełnosprawnym dostęp do całego budynku lub tych jego części, z których osoby te mogą korzystać;
b) w celu zniwelowania różnic w poziomach powinno się instalować pochylnie dla niepełnosprawnych. Pochylnie powinny mieć szerokość płaszczyzny ruchu 1,2 m, krawężniki o wysokości co najmniej 0,07 m i obustronne poręcze, przy czym odstęp między nimi powinien mieścić się w granicach od 1 m do 1,1 m. Pozioma płaszczyzna ruchu na początku i na końcu pochylni powinna mieć długość co najmniej 1,5 m. Poręcze i balustrady nie powinny mieć ostro zakończonych elementów, a ich wysokość i wypełnienie płaszczyzn pionowych powinny zapewniać skuteczną ochronę przed wypadnięciem. Powierzchnia spocznika przy pochylni dla powinna mieć wymiary co najmniej 1,5×1,5 m poza polem otwierania skrzydła drzwi do budynku;
c) w wielorodzinnych budynkach mieszkalnych i budynkach użyteczności publicznej krawędzie stopni schodów powinny wyróżniać się kolorem kontrastującym z kolorem posadzki;
d) w budynkach użyteczności publicznej ogólnodostępne pomieszczenia ze zróżnicowanym poziomem podłóg powinny być przystosowane do ruchu osób niepełnosprawnych;
e) na kondygnacjach dostępnych dla osób niepełnosprawnych, co najmniej jedno z ogólnodostępnych pomieszczeń sanitarnych powinno być przystosowane dla tych osób przez:
zapewnienie przestrzeni manewrowej o wymiarach co najmniej 1,5×1,5 m,
stosowanie w pomieszczeniach i na trasie dojazdu drzwi bez progów,
zainstalowanie co najmniej jednej przystosowanej miski ustępowej i umywalki, a także jednego natrysku, jeżeli ze względu na przeznaczenie przewiduje się w budynku takie urządzenia, zainstalowanie uchwytów ułatwiających korzystanie z urządzeń higienicznosanitarnych.
Obecne modernizacje centrów kształcenia ustawicznego wykonywane są według indywidualnych projektów uwzględniających specyfikę obiektu, ukształtowanie terenu, a także ograniczenia w przebudowie. Do najczęstszych modyfikacji należy znoszenie barier architektonicznych: zapewnienie właściwego podjazdu dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się, zapewnienie odpowiedniej szerokości dróg, zapewnienie windy osobowej lub platformy a także dostosowanie pracowni pod względem ergonomicznym poprzez odpowiednią szerokość przejść, stołów oraz możliwość wjechania wózkiem pod blat. Ośrodki inwestują także w odpowiednie oprogramowania do nauki, tak jak CKU w Zabrzu, które wyposażone jest w specjalistyczne oprogramowanie do nauki osób o ograniczonej zdolności widzenia. Do szkolenia wykorzystywane są tam też klawiatury o powiększonych klawiszach koloru żółtego i czarnej czcionce oraz o czarnych klawiszach i białej czcionce.
Dostosowanie centrów kształcenia ustawicznego do potrzeb osób niepełnosprawnych jest nie tylko obowiązkiem prawnym, ale przede wszystkim wynika z potrzeb i chęci osób niepełnosprawnych do kształcenia się i podnoszenia swoich kwalifikacji.
Kamila Nowotarska – absolwentka Wydziału Prawa UŚ oraz WSHP w Brzegu, zajmuje się doradztwem prawnym głównie z zakresu prawa pracy, BHP oraz ergonomii. Prowadzi szkolenia dla dużych firm doradczych, kancelarii podatkowych oraz firm prywatnych. Jest zwolenniczką szkoleń łączących teorię, praktykę, orzecznictwo sądowe oraz dyskusję panelową.
Tekst: Kamila Nowotarska
Zdjęcie: fotolia
