Tytuły i stopnie naukowe

Każdy kogo ciągle nurtują pytania: dlaczego? jak to działa? jak to jest zbudowane? w przyszłości ma szansę zostać naukowcem. Naukowiec to osoba,  która jest bardzo zainteresowana jakimś konkretnym problemem lub dziedziną wiedzy. To zainteresowanie jest większe, aniżeli zwykle lekcje w szkole. Naukowiec zastanawia się nad tym problemem, ciągle o nim myśli,  a czasami nawet zajmuje się nim ryzykując swoje życie i zdrowie. Przykładem może być Polka Maria Curie – Skłodowska, która dostała Nagrodę Nobla. Nagrodę tę przyznaje się wybitnym naukowcom.  Można próbować rozwiązywać nurtujące nas  problemy całkowicie amatorsko - w domu, czytając książki lub też  oglądając wykłady w Internecie. Istnieje także inna droga kariery i wtedy zostaje się zawodowym naukowcem.  

Żeby nim zostać należy:

  • zdać maturę – jest to podstawowy warunek i pierwszy etap drogi naukowej;
  • dostać się na studia – na kierunek którym jesteśmy zainteresowani;
  • ukończyć wybrane  studia i uzyskać tytuł magistra;
  • kolejnym etapem jest uzyskanie stopnia doktora nauk w konkretnej dziedzinie;
  • następnie uzyskać stopień doktora habilitowanego;
  • w kolejnym etapie specjalna komisja przyznaje doktorowi habilitowanemu tytuł profesora nadzwyczajnego;
  • zwieńczeniem kariery jest uzyskanie tytułu profesora zwyczajnego.    

 Stopnie naukowe w Polsce to – doktor nauk i doktor habilitowany nauk

Tytuły naukowe nadaje Prezydent lub specjalne komisje powołane na uniwersytetach.

W Polsce mamy następującą hierarchię tytułów i stopni naukowych:

  • magister,
  • doktor,
  • doktor habilitowany,
  • profesor nadzwyczajny
  • profesor zwyczajny ( inaczej profesor belwederski).

Każdy z uzyskanych stopni lub tytułów naukowych związany jest z wykazaniem przez naukowca swoich osiągnięć badawczych.

Większość studiów kończy się stopniem magistra. Aby móc korzystać z tego stopnia, należy napisać pracę magisterską, którą następnie należy obronić przed specjalną komisją. „Obronić”  to znaczy, udowodnić, że zarówno postawione w pracy tezy jak i wyciągnięte z badań wnioski są słuszne i zgodne z nauką. Pracę magisterską każdy przygotowuje pod kierunkiem promotora. Promotor to osoba, która ma wyższy stopień naukowy niż kandydat na stopień magistra.

Pod tym względem, przygotowanie pracy doktorskiej jest o tyle podobne, że do jej przygotowania potrzebujemy także promotora. Promotorem musi być osoba która legitymizuje się stopniem doktora habilitowanego. Prace doktorską także musimy „ obronić”. Chociaż do posługiwania się stopniem doktora nauk, potrzebujemy spełnić jeszcze kilku warunków.

Uzyskanie stopnia doktora habilitowanego jest  inne z tego powodu, że przygotowaną do oceny pracę, (zwykle jest to książka) musimy napisać samodzielnie. Na tym etapie nie mamy promotora. Na osoby posługujące się stopniem doktora habilitowanego nauk, mówimy że jest pracownikiem samodzielnym. Nie potrzebuje on osoby która pomagałaby i kierowała jej rozwojem naukowym.

Tytuł profesora nadzwyczajnego jest związany z oceną całego dorobku naukowego danej osoby. Mówiąc o dorobku naukowym, mamy na myśli publikacje artykułów naukowych w różnych czasopismach (polskich, zagranicznych) i  książkach oraz samodzielnie napisane książki lub podręczniki. Oceniany jest także udział w projektach naukowo – badawczych lub projektach dydaktycznych, czyli takich które promują i rozpowszechniają wiedzę. Oceny tej dokonuje specjalnie w tym celu powołana komisja. Na wniosek tej komisji o nadaniu tytułu profesora decyduje  Rada Wydziału.

Rada Wydziału to grupa osób podejmująca najważniejsze decyzje dotyczące wydziału. W jej skład wchodzą wszyscy profesorowie i doktorzy habilitowani, a także przedstawiciele pracowników niższych stopni naukowych oraz przedstawiciele studentów.

Kalendarz

Ilustracja kalendarza

SPOTKAJMY SIĘ

Jesteś przedsiębiorcą zainteresowanym badaniami B+R? A może chciałbyś zaprezentować projekt naukowy Twojej uczelni? Jeśli tak, skorzystaj z naszego kalendarza spotkań, umożliwiającego wirtualne spotkania.

Kliknij i umów spotkanie
Wróć do góry strony